Jest to lęk przed chorobą onkologiczną, zarówno u siebie jak i u swoich bliskich. Nikt jednak nie choruje, albo choroba nie jest jednoznacznie zdiagnozowana.
Najczęściej jest to wynik osobistych doświadczeń: choroba bliskiej osoby, diagnoza z podejrzeniem. Czasami jednak pomimo pomyślnych wyników strach nie ustępuje. Może też się zdarzyć, że zasłyszane informacje, o coraz większej ilości wykryć we wczesnym stadium, pomimo odwrotnych intencji, powoduje przestraszenie.
Onkofobia może prowadzić do silnych zaburzeń emocjonalnych oraz do utrwalenia wiary w istnienie choroby. To może prowadzić do zaburzenia rytmu czuwania, doszukiwania się symptomów choroby, nadmiernych wizyt u lekarza czy też nadużywania leków uspokajających.